Dag 5 Bastogne – Montmédy

83 km

35 °C

 15 juli 2013

Mooiste leukste van de dag
Jet: de citadel, net boven de camping
Martin: het klooster van Orval en de ligging van het klooster

Muziek van de dag: 

Om 8.20 uur zijn we vertrokken van de camping. De camping was niet bijzonder maar prima voor één nachtje. Net camping Arnhem, maar dan op z’n Bastognes. Mijn fietshandschoenen zijn hier gejat, potjandrie. Geen keus: ik fiets verder zonder handschoenen. Bij de poort van de camping hebben we nog even een zielig verhaal aangehoord van een sportieve Belg (met fiets): aanhanger kapot, thuis was zijn fiets gejat… en hij fietst hele grote afstanden per dag… Tja, áls hij een fiets heeft, die het nog doet. Wat je al niet te weten komt van een wildvreemde binnen 5 minuten… Hij zat er mee, zover was duidelijk.

2013 zomervakantie 102 - kopie (2) - kopie
Aan de overkant van de weg hebben we bij Carrefour eten gehaald voor de hele dag. Het was weer een schitterende route met de nodige klimmetjes erbij. De bulten lijken nu wel wat korter. Het pad, de laatste 10 km voor de abdij van Orval was bijzonder mooi. We reden 2013 zomervakantie 106 - kopie - kopie - kopiedoor een bosrijk dal en we merkten dat het steeds warmer werd. Bij de abdij is een winkel (o.a. trappistenbier) en een museum. We hebben het museum niet bezocht, maar het is vast de moeite waard om dat nog eens te doen. Even een broodje gegeten en daarna in gestrekte draf op de Belgisch-Franse grens af. We hebben nog 20 km te gaan voordat we de camping hebben bereikt en het was heet, foei foei!
Direct over de grens had Frankrijk een flink colletje voor ons in petto. En wij maar denken dat we het ergste hadden gehad, nl. de Ardennen. Op de grens stond het bord max 130 km/uur. Een schril contrast met onze snelheid: amper 7 km per uur. Even onze verwachting bijstellen: ook in Frankrijk moeten we rekening houden met af en toe een stevige klim. Eén van de eerste dorpjes waar we door reden was Avioth. Een typisch Noord Frans dorp

2013 zomervakantie 112 - kopiemet een loeier van een kerk. Morgen schijnt daar een bijeenkomst te zijn van allemaal pelgrims. Wij zijn daar in ieder geval niet bij. Het dorp zelf was nagenoeg verlaten. Een beetje vreemd, sinister zelfs. Er waren enkele tekens van leven. Hier en daar stond een auto geparkeerd, ik zag een keer dat een bewoner een luik dicht deed, vermoedelijk tegen de warmte. Voor de rest was het spookachtig, ondanks het zonnige weer. Hoe zou het hier zijn als het mistig en regenachtig is? Ook wel mooi om ooit een keer mee te maken, maar nog mooier is dat je dan gewoon weer doorrijdt.
Het Franse gedeelte van de route was ook erg mooi. Als je wilt, kun je om de minuut wel een foto maken. Iedere keer weer opnieuw word je verrast door wat je ziet. Thonneville-les-2013 zomervakantie 114 - kopie - kopieprès is het laatste dorpje van de route van vandaag. Hmmm, waar zou de camping zijn? We zagen geen bordjes. Martin heeft gauw een meneer in een auto aangesproken. Deze meneer sprak Duits! Alleen nog de bult op en dan rechts, links! Herzlichen Dank! En wat voor ’n bult… O oooh dat wordt een afstappertje. Maar nee, we hebben het allebei gehaald, weliswaar met de tong op de knieën en al het vocht er uit gezweet. De camping is klein, eenvoudig, rustig en prima sanitair. Precies goed voor ons. De beheerder zou er pas om 19.30 uur zijn. Camping Citadelle is leuk. We zagen Bé en Marianne weer. Er was ook een wat oudere meneer in zijn eentje op de motor. Later liep hij een rondje en stond even stil bij ons. Hij nam ons even op. Ik sprak hem aan over iets onbenulligs en hij reageerde met de woorden dat dit tafereel hem deed denken aan lang vervlogen tijden, maar dat hij ons daar verder niet mee zou vermoeien. En de man liep rustig verder. Op dat moment waren we ook druk met ons gedoetje, maar later realiseerden we beide dat we dit soort ontmoetingen juist mooi vinden en misschien wel de prachtigste verhalen opleveren. We nemen ons voor de volgende keer het gesprek aan te gaan. En de boel de boel te laten. Oeps, ik heb vanochtend vlees gekocht, maar geen olie of vet om in te bakken. Van een wat ouder Nederlands stel met een kampeerbusje heb ik olijfolie geleend. Deze meneer, met alpinopet en grijze baard, heeft het laatste stukje van El Camino gelopen. Hij vond het wel leuk, maar het was erg druk en hij heeft dat stuk van de route als een “kermis” ervaren. Dit horen of lezen we vaker. Het duurt nog een jaar voor we zover zijn, maar we houden er nu al rekening mee. Na het eten hebben we de citadel bezocht. Ik was echt verrast door wat ik zag. 2013 zomervakantie 116 - kopie - kopieEen oude vesting, een diepe gracht (zonder water) langs de muren, we gingen een poort onder door en toen stonden we voor een grote kerk op een authentiek Frans plein.
Voor de tent nog een slokje wijn gedronken en weer vroeg onder de wol. Morgen weer een fraaie fietsdag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *