Dag 6 Montmédy – Varennes-en-Argonne

57 km

36 °C

16 juli 2013

Mooiste/leukste van de dag
Jet en Martin: camping Le Paquis is geweldig.


Muziek van de dag

Het was vandaag weer een hele mooie tocht. De verlatenheid van de dorpen van Noord 2013 zomervakantie 150 - kopieFrankrijk hebben we vandaag weer opnieuw beleefd. De ‘a’ van Mairie was verdwenen in het niets. Er stond een tractor geparkeerd in het gebouw van l’école in Cheppy. Heel veel, maar dan ook echt veel borden met à vendre. En de klok van de kerktoren in Epinoville stond stil. De tijd heeft hier letterlijk en figuurlijk stil gestaan.
We zagen biddende roofvogels, paarden onder een boom, schuilend voor de hitte, the cow-whisperer, maar dan op z’n Frans: le vache-chucotereur. Stuk voor stuk even prachtig als je er oog voor hebt.
In het begin van Dun-sur-Meuse vonden we een leuk koffieadres. De ober was aardig en rustig, zat een “goeie kop op”. Met een “Vous êtes très gentil” als toegift, na een bescheiden fooi, reden wij verder het dorp in op zoek naar een winkel om in te slaan voor het middag- en avondeten.

Vandaag passeerden we een paar grote militaire begraafplaatsen van de Amerikanen en de Canadezen. We hebben ze niet bezocht, maar duidelijk is dat in deze omgeving flink is gevochten vooral tijdens WO I. We reden lekker door en waren nieuwsgierig naar de volgende camping.
2013 zomervakantie 138 - kopieDat is camping Le Paquis in Varennes. Wat een geweldige camping in al haar eenvoud.  Een mooi vlak terrein aan een riviertje, een rustige natuurlijke omgeving. De campingbeheerder had overkappingen gemaakt zodat de pelgrims  hieronder konden eten en bij slecht weer zelfs hun tent hieronder konden opzetten. Dwars door het toiletgebouw heen vlogen de zwaluwen en vloten een aardig deuntje tijdens het tanden poetsen. De campingbeheerder zou zich pas melden om ongeveer 19.00 uur, dus alle vrijheid om een plekje uit te zoeken. Vandaag hebben we onze tent dicht bij een picknicktafel opgezet zodat we lekker konden zitten, eten en drinken.
2013 zomervakantie 147 - kopieDaar kwam een man aangelopen die enige gelijkenis vertoonde met Obelix. Martin vroeg nog aan me: “Is deze meneer zijn menhir vergeten?”. Obelix sprak ons aan. In het echte leven heet hij Marcel en hij is de campingbeheerder.
Marcel woont in Luxemburg, is Belg en is in Limburg geboren. Hij kom smakelijk vertellen over zijn werkzame leven. Het was gezellig om even met hem te kletsen. De overnachting moesten we in zijn ‘kantoortje’ afrekenen. De Franse bureaucratie heel serieus nemende draaide hij de rekening van maar liefst € 7,60 in drievoud uit en overhandigde mij de rekening met de woorden: “Eén voor u, één voor de burgemeester en één voor de préfecture.” Rare jongens, die Fransen!

Liedje van vandaag, schoot bij Martin door zijn hoofd: Where ever I lay my hat, that’s my home.

In het besef dat alles relatief is, draag je ondanks alle mooie ervaringen ook zorgen mee. Allerlei gedachten schieten door je hoofd: blijft al je materiaal heel, blijft je lichaam het goed doen, val je niet op een onverwacht moment, letten de andere deelnemers aan het verkeer ook goed op, blijf je zelf oplettend genoeg?
Inmiddels hebben we ook al wat kwaaltjes gehad of we hebben er nog last van: stramheid in de rug, zadelpijn, pijnlijke krampscheut in de kuit, een beetje verbrand, pijn in de nek, tintelingen in de handen, darmen van slag, kramp in de buik. En dit doen we echt omdat we het leuk vinden! Gelukkig vallen deze kwalen onder de categorie kleine tegenslagen en stappen we iedere morgen met veel zin weer op de fiets om weer nieuwe dingen te zien en andere mensen te ontmoeten, lekker kletsen, wijn drinken… Alles is goed, je neemt de dingen zoals ze komen, ook de kwaaltjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *