En dan nog even dit ………

Woensdag 30 juli 2014
Gisteren en vandaag hebben we uitvoerig de stad Santiago de Compostela verkend. We hebben zelfs nog een klein wonder mogen meemaken, maar dat komt straks.

Gisternacht werden we beide tegelijkertijd om 05.00 uur wakker. We hebben nog even onze aankomst herkauwd en een plasje gedaan. Met name de aanmoedigingen en gejuich van wildvreemden dat ons het plein op begeleidde, heeft grote indruk op ons gemaakt.
De laatste etappe was een zeer zware etappe met meer klimmeters dan welke etappe ook, zelfs meer dan de Roelandspas in de Pyreneeën. Aangekomen in Santiago moesten we ook nog de Ruo do Olvido beklimmen. Dit is een Klinkerstraat met een enorm stijgingspercentage. Voor het eerst moesten we afstappen, het was te steil en de weg was te slecht.
Bij binnenkomst van de stad Santiago zie je de stad al liggen. In eerste instantie dachten we aan de Eusebiuskerk in Arnhem, want de kathedraal stond in de steigers. Zolang als dat ik de Eusebiuskerk ken, staat deze ook in de steigers, vandaar. Jet werd bij het aanzien van de kathedraal emotioneel. ‘Ben jij die bloody bastard waarvoor ik dit alles heb gedaan? Klootzak!’ Zelden zal dit overigens prachtige godshuis zo verwelkomd zijn. Dit soort emoties kun je je maar heel even permitteren, want zoals gezegd de stad geeft zich niet zomaar gewonnen. Om het plein voor de kathedraal te halen moet je nog een paar welhaast onneembare heuvels, verkeerspleinen en druk bevolkte steegjes met ware doodsverachting nemen. Santiago de Compostela is groot, mooi, druk en meeslepend. imageVerkeer raast van links naar rechts en van boven naar beneden.
Het navolgende is wat ongenuanceerd, maar ik vrees dat ik het meen. Direct na aankomst op ons eindpunt werden we aangesproken door een bedelaar met een of ander gebrek. Een gebrek dat overigens zo genezen is als je hen niets geeft. Het laatste waar je op dat moment op zit te wachten is zo’n meelijwekkende smoel. Ik mag hopen dat hij dit geveinsde gebrek in werkelijkheid mag overkomen. Dit is niet bepaald een pelgrimsgedachte, maar in Santiago (en overigens ook in andere pelgrimsplaatsen) word je besodemieterd waar je bijstaat.
Nadat we onze eerste indrukken hadden verwerkt, kwamen we Julian tegen. Een jonge imageFransman die we in midden Frankrijk hadden ontmoet. Een geweldig aardige en ontwapenende jongen, die ons direct de meest moeilijk vraag stelde ‘ wat is je het meest bijgebleven?’ We wisten het niet, desgevraagd wist hij het ook niet.
Ik ben zijn adres vergeten te vragen en dat spijt me. Ook ben ik het adres vergeten te vragen van Alex, een andere fietser die we hebben ontmoet. Voor het laatst zagen we hem in de Huiskamer van de Lage Landen. Dit is een ontmoetingscentrum voor Nederlandse pelgrims in Santiago. Alex zag er getekend uit, wat niet verwonderlijk is natuurlijk.
Wat ons gisteren niet lukte, lukte vandaag wel, namelijk de pelgrimsmis in de kathedraal bijwonen. Niets aan. Anderhalf uur van tevoren zaten wij braaf in de kerkbankjes om trim.BAB97A06-D7A6-4B91-BB90-F3C7C97A8242vooral niet te laat te zijn. Vervolgens een uur naar een verhaal geluisterd van bezielingsloze dienaren van God. Wat wel indruk maakt waren de meer dan 13 biechtstoelen die stuk voor stuk druk bezet waren. Naast de grote mis vonden er nog tal van mini-misjes plaats. De kathedraal in Santiago is een grootleverancier van religie.
We hebben een paar (elektrische) kaarsjes aangestoken. Eén voor iedereen die we vergeten zijn en het nodig heeft, maar voor een paar mensen in het bijzonder.
Eén voor May Bloemers uit Koningsbosch.
Eén voor Tante Pieta. Zij maak na het overlijden van tante Mien een zware periode door. Dat geldt natuurlijk ook voor Hans, Helga, Wim, José en kinderen.
Eén voor Ria Martens, de vrouw van mijn collega Frans Martens. Ria kan volgens mij een steun in de rug gebruiken.
Eén een voor de Franse lerares Engels, waarvan de man na een hartoperatie zo ziek is geworden en één voor de herbergier in Belorado.
Zo, en nu het wonder dat wij hebben mogen aanschouwen. In de kathedraal staat een goud verguld beeld van de heilige Jacobus. De algemene gedachte is dat omhelzing van dit beeld geluk en voorspoed brengt. Geluk en voorspoed komt je niet aanwaaien, nee daar moet je iets voor doen. In dit geval moet je een paar traptreden beklimmen om het beeld te bereiken om het vervolgens te kunnen omarmen. En juist op deze trap deed zich het wonder voor. Een vrouw viel. Doorgaans is vallen onderhevig aan de wetten van de zwaartekracht. Simpel gezegd, aardse stervelingen flikkeren naar beneden. Niet, in deze heilige situatie. Mevrouw viel weliswaar, maar naar boven. Ze donderde als het ware de Heilige Jacobus tegemoet. Een wonder.
De stad is overigens vergeven met ‘lullige’ kunst. Voor sommigen wellicht aanstootgevend, maar Jet en ik vonden deze beelden prachtig opgaan in het geheel.image

Ons verhaal zit er op.
We blazen nog een paar dagen uit en we verheugen ons er op al onze dierbaren snel weer te zien.

 

17 gedachten over “En dan nog even dit ………

  1. Hoi Jet en Martin,
    Ik heb met veel plezier jullie verslagen gelezen en was jaloers. Wat een geweldige onderneming om deze tocht per fiets af te leggen en dat ook nog eens met een paar aanhangers met daarop een tentje met toebehoren. Nee, niet kiezen voor de relatief gemakkelijke weg door te overnachten in een hotel of zo, nee meestal ook nog in een tentje op een camping of wat daar voor door moest gaan. Klasse dat jullie het tot een goed einde hebben weten te brengen.
    Het kan bijna geen toeval zijn dat jullie juist vandaag een kaarsje hebben opgestoken voor Ria, wij hebben namelijk vandaag een voorlopige diagnose te horen gekregen bij de orthopedisch specialist in het ziekenhuis. Voorlopig, want we moeten nog wat onderzoeken door ter bevestiging, te beginnen morgen met een botscan. Uiteraard is dit niet de plek voor een medische briefing, dus jullie horen het wel bij een andere gelegenheid. Dank voor het opsteken van de kaars, wij gaan er van uit dat het Ria gaat helpen. Nog een paar mooie dagen gewenst en een goede terugreis! Groetjes van Ria en Frans Martens

    1. Hoi Ria en Frans,

      Dat kan inderdaad geen toeval zijn. Wij wensen Ria heel veel beterschap in de hoop dat zij pijnloos mag zijn en jullie een meer rustige periode in mogen gaan.
      Heel veel succes,
      Martin en Jet

      1. Ha Martin en Jet,

        Wat een prachtige verslagen, dank jullie wel. Graag willen we jullie de gemaakte foto’s toesturen maar we kennen het adres van jullie niet en kunnen het ook niet vinden. Weten jullie ons wel te vinden in Amerongen? Hartelijke groet Ruud en Helma

  2. Hoi Martin en Jet,
    Dank je wel voor het mooie verslag. Zo te horen hebben jullie de aanwezigheid van God mogen ervaren! Prachtig! Ben erg benieuwd naar al jullie verdere verhalen. Nog fijne dagen in Noord Spanje en een goede thuisreis!
    Liefs,
    Yvonne

  3. Welbeminde (on)gelovigen,

    Ook dit verhaal was weer een genot om te lezen. 🙂
    Nieuw woord geleerd in de kathedraal?
    Nagenoeg was de laatste weken elke morgen even kijken of er iets in jullie blog was geschreven. Gelukkig ook zo vanmorgen. Ik zal het gaan missen 🙁
    Ik ben wel heel benieuwd naar jullie aanvullende live verhalen.
    Geniet nog volop van de laatste dagen, maar kom vooral heelhuids weer thuis.

    Liefs Pia

    1. Hoi Pia,

      Dank voor je complimenten. Ik vond het leuk om te beschrijven wat ik zag en zo nu en dan een eigen interpretatie aan te geven.
      In de kathedraal heb ik inderdaad een nieuw woord geleerd, namelijk ‘briccolo’. In de kerk kon ik niet op het woord broccoli komen. Stom hė, ik kwam er gewoon niet op. Jet wist wat ik bedoelde, naar wilde mij niet helpen. Ze lag helemaal dubbel van het lachen, terwijl er om ‘Silencio’ werd gevraagd. Briccolo is dus het nieuwe woord.
      Tuurlijk hebben we nog veel verhalen, maar we hebben zoveel meegemaakt dat het onmogelijk is dit allemaal te onthouden. Kus, we zien elkaar snel weer.

  4. Chapeau! Jullie verhaal is geëindigd en wat voor een verhaal……geweldig! Wij zitten nog midden in ons verhaal. Vandaag Borobudur bezocht. Geen heilige Jacobus maar bijna Nirwana bereikt (hiervoor was het net te druk). Voor ons geen Franse wijn en Spaanse tapas, maar wel heerlijk Indonesisch eten en verkoelend Bintang bier. Morgen een relaxdag in Yogyokarta en dan richting Oost Java en Bali. Selamat jalan en een hartelijke groet vanaf Java

  5. Geweldig zusje en zwager! En dan lezen wij alleen de samenvatting van jullie inspanningen, belevenissen en emoties ………!
    Omwille van de mooie verhalen: kunnen jullie ook niet terug fietsen?!
    Nee hoor, een heel fijn weerzien met de kids! Liefs van An en Jan

  6. Toppie, mensen! Onderweg las ik over wat jullie mee wilden nemen op reis, of dat er iets moest achterblijven door wankele wieltjes….Nou, déze “bagage” raak je vast en zeker voor je leven niet meer kwijt!

    1. Hoi Chris,
      Dat heb je helemaal goed. Van lieverlee pakken we de draad van het ‘normale’ leven weer op, en dragen nu deze prachtige ervaring met ons mee.
      De kleine afbeelding van Christoffel hebben we tot het eind bij ons gedragen. Het lijkt er op dat hij ons heeft bijgestaan. Kleine zorgen hadden we soms, maar we hebben gelukkig niet ervaren dat De Weg gevaarlijk is geweest.
      Dank je voor het meelezen en meebeleven van onze reis. Ik zie je gauw.

      iHasta luego!
      Jet

  7. Hallo Jet & Martin,
    Van harte gefeliciteerd met jullie super prestatie ! Afgelopen donderdag ben ik teruggekomen van vakantie en ik dacht vandaag ; nu ga ik eerst jullie dagverslagen even “bij lezen”. Wat een geweldige levenservaring moet dit zijn, dit neemt niemand jullie meer af. Ga nog lekker na genieten en tot gauw.

    Groeten Jolanda (collega Jet)

    1. Hoi Jolanda,

      Bedankt voor de felicitatie en het meebeleven van onze reis. Gelukkig hebben we nog even de tijd om na te genieten. Volgende week gaan we weer ‘gewoon’ aan het werk. In ieder geval zijn we een prachtige ervaring rijker.
      Volgende week zien we elkaar weer en dan hoor ik graag jouw vakantieverhalen.

      Groeten van Martin en Jet

  8. Hi Martin en Jet,
    Een beetje mosterd na de maaltijd maar wat een ongelofelijke prestatie! Pet af voor jullie! Jullie belevenissen kon ik niet dagelijks volgen, maar jullie verhaal is nu compleet! Hoop dat de reis alles heeft gebracht wat jullie er van verwachtten. Zoals zo vaak blijkt, is de weg er naar toe het belangrijkst;-)
    Hoop snel de rest van de verhalen te horen. Op naar Rome!
    Ciao, Jannie

  9. Hi Martin and Jet,
    What a fantastic presentation video of your bike ride. Brian and I sat and watched the whole movie. There are some really beautiful places in the world and we enjoyed visiting these places with you. Brian wants to know is this route some sort of pilgrimage that people do as you were getting your Pelgrimspaspoort stamped, or just a route that you picked out to do. We noticed that there were a lot of walkers along the way too. What was the final count of kilometres that you rode on the bike? I noticed in your notes that you used a GoPro Hero 3 black edition. Was this mounted on your handle bars or on your head. Sorry, I don’t know how big this unit is. I have seen people wearing cameras on their hats.

    We commend you on taking on such a huge task. It is a credit to you. You have a lovely video to look at and you can look back on this and reflect what a challenge it was and that you successfully reached your destination. You should be proud of yourselves. Well done.

    Lots of love Anne and Brian xxx

    1. Dear Anne and Brian,

      It’s great hearing from you.
      We followed an official pilgrim trail it’s called ‘de Jacobsroute’ or ‘the way of st. James’as they say in English.
      In fact there is a movie made about this pilgrimage and it is called The Way.
      Most people start this trail walking in the village St. Jean de Port in France ending in Santiago de Compostela, which is about 800 kilometres.
      We did it by bicycle and started from home. It took us exaactly five weeks and over 2900 kilometres. We indeed had a sort of pilgrimage passport which had to be stamped in order to get your credential.
      Correct, I used a gopro camera and it wwas mounted on my handle bars. The next time I will mount it on my helmed. I believe it will improve the quality of the film. As you can see the film is a bit shacky.
      As a mather of fact, I ordered just the other day a mounting system for on my helmed and it will arrive today.
      Thanks for you compliments. Next year we want to bicycle to Rome (Italy). It is great to be in the open and with just a tent and a bicycle.

      Lots of Love,
      Jet and Martin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *