Generale repetitie

87 km

34 °C

Afgelopen Week hebben we onze fietsen een laatste grote beurt laten geven. Ik ben zuinig op de fietsen, om niet te zeggen zeikerig.

Toen we ook de fietsen afleverde bij onze Duitse fietsenwinkel’ vroeg de monteur  ‘was ist den mit dem los?’. Daarmee gaf hij aan dat de fietsen er picobello uitzagen. Hij snapte niet goed wat er aan de fietsen gedaan moest worden. Dit was een goed teken. De kosten waren ook maar 48 euro inclusief een nieuwe bidon en twee reserve versnellingskabels. Ik vraag me nog steeds af of dit de werkelijke kosten waren of een wel heel erg late ‘Wiedergutmachung’.

Vandaag zijn we naar een camping naast Enschede gefietst. De laatste tocht voor onze vakantie. Een soort van generale repetitie. In totaal zo’n 87 kilometers. Op zich niet zo ver maar met 34 graden in de middag hebben we toch een spreekwoordelijk jasje uitgedaan. Jet was even misselijk, maar na het drinken van een halve liter water, was dit al snel over.

De route was mooi. Weilanden en bossages wisselden elkaar af. Drie kilometer voor Ruurlo stopten we om een boterham te eten. Een nietsvermoedende haas kwam uit de bosjes. Toen hij onze aanwezigheid bemerkte schrok hij zich zich kapot. Met luide hazenvloek koos Zoef de Haas snel het hazenpad.

De koffie in Ruurlo was heerlijk, maar de serveerster was recht evenredig chagrijnig. Dan maar geen fooi, dat zal haar leren!
In Haaksbergen een paar boodschappen gedaan in de plaatselijke EMTE-supermarkt. Op de gevel stond, EMTE de verste, de gezelligste en de goedkoopste. De winkel was inderdaad ver, meer dan 70 kilometer van huis en 25 euro voor een paar boodschappen, ik vond er geen flikker aan.
Hupsakee snel de laatste 15 kilometers naar de camping.

De bewegwijzering in Nederland is niet te volgen. Soms te veel en soms niets. We hebben gemerkt dat we op onze intuïtie kunnen vertrouwen maar niet op mijn fietsnavigatiesysteem. Hij zou niet eens de weg naar de WC weten, zelf al zat hij er op te poepen.

De middag hebben we gevuld met kletsen en wijndrinken.